Małe psy są narażone na przeciążenia stawów bardziej, niż się powszechnie wydaje. Skok z kanapy czy łóżka to dla kilkukilogramowego zwierzęcia ekwiwalent skoku z wysokości kilku metrów dla człowieka. Powtarzane codziennie, takie lądowania kumulują mikrourazy w chrząstce stawowej i mogą prowadzić do zwyrodnień, szczególnie u ras takich jak jamnik, york, chihuahua czy maltańczyk. Problem narasta powoli, więc pierwsze objawy — sztywność po odpoczynku, niechęć do wchodzenia po schodach — często pojawiają się dopiero wtedy, gdy zmiany są już zaawansowane.

Podstawą profilaktyki jest ograniczenie skoków z wysokości i na wysokość. Zamiast zakazywać psu wchodzenia na ulubione miejsce, lepiej ułatwić mu bezpieczne przemieszczanie się. Warto wtedy sięgnąć po sprawdzone schodki i podjazd dla małego psa, które rozkładają obciążenie na kilka mniejszych kroków zamiast jednego gwałtownego lądowania. Rampy o odpowiednim nachyleniu i stabilnej powierzchni sprawdzają się szczególnie przy wyższych meblach, gdzie stopnie byłyby zbyt strome. Warto też zadbać o maty antypoślizgowe na podłodze — ślizganie się przy wstawaniu i bieganiu to kolejne źródło mikrourazów, o którym właściciele często zapominają.

Drugi filar to kontrola masy ciała i odpowiednia dawka ruchu. Każdy dodatkowy kilogram u psa ważącego pięć kilogramów to wzrost obciążenia stawów o kilkadziesiąt procent. Karma dobrana do wieku i poziomu aktywności, regularne ważenie i unikanie dokarmiania resztkami ze stołu robią więcej dla stawów niż niejeden suplement. Spacery powinny być częstsze, ale krótsze — trzy krótkie wyjścia dziennie męczą mniej niż jedno długie, podczas którego pies nabiera rozpędu i wykonuje gwałtowne skręty. Na twardym, zmrożonym chodniku warto skracać trasę i wybierać miękkie podłoże, jeśli tylko jest dostępne.

Nie bez znaczenia jest też podłoże w domu i sposób, w jaki pies odpoczywa. Twarda posadzka bez żadnej warstwy amortyzującej obciąża łapy przy każdym kroku, dlatego warto położyć w newralgicznych miejscach dywaniki lub maty. Legowisko powinno być płaskie i łatwe do opuszczenia — wysokie, miękkie boki utrudniają wstawanie i zmuszają psa do niezgrabnych ruchów. Jeśli zauważysz, że pupil unika aktywności, kuleje po przebudzeniu albo liże stawy, nie czekaj, aż samo przejdzie. Wczesna konsultacja z weterynarzem i wdrożenie prostych zmian w otoczeniu pozwalają odsunąć w czasie poważniejsze problemy ortopedyczne.